 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
||
|
||||||
 |
 |
 |
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
||||||
|
|
|
|
|||
|
advertisement@gooya.com |
|
|
|
|
بررسي نوع رابطهء منصوب كنندگان و منصوب شوندگان مجلس انتصابي هفتم مي تواند نوري بر سازوكار عمل نهادهاي انتصابي و رابطهء آنها با يكديگر و مافياي سياسي و لذا بخشهايي از ساختار سياسي جامعهء ايران كه عمدتا مبتني بر نهادهاي انتصابي است بيفكند. رهبري سياسي و مافيايي كه وي را در قدرت نگاه مي دارد همهء نهاد ها را انتصابي مي خواهند و براي انتصابي كردن همهء نهادها روشهاي خاص خود را دارند. اين روشها در مورد مجلس به وضوح هر بيشتر ديده مي شوند. نظارت استصوابي براي آنست كه عناصر نا مطلوب از نگاه مافيا به مجلس راه نيابند اما اين كار براي انتصابي كردن مجلس و دولت كافي نيست. بايد تمهيداتي انديشيد كه مجلس را در كل دوره، از حيث همهء نمايندگان و در همهء موضوعات و چالشها منصوب و گوش به فرمان نگاه داشت. اكتفا كردن به اينكه مجلس هفتم منصوب مافياست و در همهء موضوعات از آن حرف شنوي دارد بسياري از زواياي نهادهاي انتصابي و روابط آنها با يكديگر در ساخت سياسي ايران را مغفول مي گذارد.
مافيا چه قبل و چه بعد از انتخابات سياستهايي را براي منصوبان معين كرده - مثل عدم مصاحبه يا سكوت در برابر تصميمات بيرون از مجلس براي آن- كه همهء آنها بايد از آنها پيروي كنند. هدف از اين سياستها انتصابي كردن تمام عيار نهادي است كه در چارچوب قانون اساسي موجود مي تواند بسياري از كاركردهاي نهادهاي انتخابي را داشته باشد. اين سياستها مجلسي را مي سازند با اين مشخصات:
ساكت و قبرستاني- نمايندگان مجلس هفتم از مصاحبه با خبرنگاران در عموم موضوعات از جمله درباره تسهيلات رفاهي يا آيين نامهء مجلس يا استيضاحهاي مورد نظر منع شده اند. به آنها توصيه شده است تا قبل از تصميم نهايي هيأت رئيسه درباره موضوعات خاص مثل اختصاص دادن ماشين و موبايل به نمايندگان در اين زمينه مصاحبه نكنند. اعضاي مافيا مي دانند كه منصوبان نظامي و غير نظامي آنها در مجلس حتي توان پاسخگويي به سوالات معمولي خبرنگاران در استاندارد رسانه هاي ايران را نيز ندارند و براي به مشام رسيدن تعفن انتصاب از سخن گفتن منصوبان خود جلو گيري مي كنند. آنها همچنين مي دانند كه همين منصوبان نيز يكدست نيستند و با سكوت قبرستاني منصوبان مي توان نماياند كه همهء آنها يكجور فكر مي كنند. معدود نمايندگاني نيز كه اين سياست را ناديده گرفته اند نيز جملاتي گفته اند كه روي حسني و مشكيني را سفيد مي كنند، از جمله آنكه فقط سي چهل نفر بدحجاب در تهران هستند و آنها نيز از جايي هدايت مي شوند با اين هدف كه بدحجابي را رواج دهند.
در جريان آزادي هشت نظامي انگليسي مجلس انتصابي از كنار اين واقعيت بيتفاوت عبور كرد چون همهء منصوبان مي دانستند كه اولا دستگيري آنان نمايش سپاه براي جلوه فروشي در باب دغدغهء مرزبانيست و ثانيا مقام معظم رهبري مافيا با اين موضوع موافق بوده است. نمايندگان انتصابي در موضوعاتي كه مطمئن هستند ” آقا“ اظهار نظر كرده تفسير در مقابل نص نمي كنند چون در صورت تفسير هم پاداشها را از دست مي دهند و هم تنبيهات مافيا را بر جان مي خرند كه بخوبي از آنها مطلع هستند.
كاهش تعداد جلسات هفتگي مجلس از سه به دو دقيقا در جهت كمتر شدن صداي همين منصوباني است كه مافياييان آنها را بخوبي مي شناسند و معتقدند بهتر است اينها كمتر حرف بزنند. بحث حذف نطقهاي قبل از دستور نيز با همين هدف مطرح شد.
پيگير منويات. تعدادي از نمايندگان مجلس انتصابي در نامه اي به رئيس جمهور خاتمي از وي خواستند معاون پارلماني خود را تغيير دهد. بدين ترتيب منصوبان از زباني ديگر خواستهاي رهبري و منصوبان وي در مافياي سياسي را تكرار مي كنند. رهبري چون خود از خاتمي رو دربايستي دارد (خاتمي در اين هشت سال بيش از همه براي رهبري مافيا سنگ تمام گذاشت) از طريق عوامل ردهء دوم به منصوبان پيام مي دهد كه چنين و چنان كنند. تشكيل فراكسيون پيگيري فرامين رهبري مافيا نيز بخوبي ماموريت محوله به منصوبان را منعكس مي كند.
متوهم. تبليغات عمومي مافيا در مورد مجلس انتصابي گاه منصوبان بي هويت سياسي را به اشتباه مي اندازد و برخي از انها متوهم مي شوند كه كاره اي هستند. اگر مجلس ششم كه عموم نمايندگان آن منتخب مردم بودند در كار قانون گذاري و نظارت هيچ كاره بود مجلس انتصابي به طريق اولي هيچ كاره است. ولايت فقيه و نظارت شوراي نگهبان چيزي از هويت مجلس باقي نگذاشته اند. به عنوان نمونه در ماجراي انرژی هسته ای، برخي از آنها كه از دکترينهاي خاتمي از جمله تنش زدائی دل خوشی نداشتند، اين فرصت را مناسب ديدند كه اظهار وجود كنند اما ورود به پرونده خطرناکی چون ماجرای بمب اتمي برای شروع مقابله با برنامه های اعتمادسازی خاتمی كاري نبود كه منصوبان رده هاي پايين از پس آن برآيند و با گرفتن اين پيام كه ” نظر آقا همين است كه در مجامع رسمي دكترين تنش زدايي پيگيري شود“ هارت و پورت را متوقف كردند. برخي از منصوبان گاه زياده از حد گفتارهاي نمايشي رهبر مافيا را براي پخش در رسانه هاي انحصاري جدي مي گيرند.
خوشايند ساز. نمايندگان انتصابي درانتخاب نوع و مورد اقدامات ايذايي عليه آزادي بيان، حقوق بشر و دمكراسي و نيز آنكه چه كساني را مورد الطاف تماميت طلبانه و اقتدارگرايانه شان قرار دهند آزادي دارند، آزادي اي كه به نحو ضمني توسط هستهء اصلي مافيا بدانان اعطا شده است. در اين حوزه، آنان به استحسان در مورد خوشايند هستهء اصلي مافيا و رهبري آن اقدام مي كنند. اگر گمان رود كه عملي از نظر آنان خوشايند تلقي مي شود مرتبا تكرار خواهد شد، تا انجا كه خود سران مافيا نيز دل آزرده شده و حالشان به هم بخورد؛ اينجاست كه به پادو ها در رده هاي دوم و سوم خبر داده مي شود كه ” آقا از اين كار راضي نيست“ يا ” آقا اين كار را به صلاح نمي دانند“. اگر يكي از پادو ها در حد افراط به عملي كه اصل آن خوشايند بوده اقدام كند، مثل مزدور خواندن همهء جبههء اصلاح طلبان تا حدي كه پادو هايي مثل قدرت عليخاني (كه تازگي به عنوان عضو هيئت منصفه دادگاه ويژهء روحانيت منصوب شده) را نيز در بر گيرد، آنجاست كه هستهء اصلي مافيا با محروم كردن وي از برخي رانتها و امتيازات حكومتي وي را گوشمالي مي دهد.
عروسك خيمه شب بازي. مديريت مجلس انتصابي هفتم در انتصاب نيروهاي مديريت اداري، مالي و خدماتي مجلس بر اساس فهرست دريافتي از موتلفه عمل كرده است. اين فهرست كاركنان از سوي اين حزب به هيأت رئيسه مجلس به صورت رسمي ارسال شده است. حدادعادل به اين شرط به عنوان رئيس مجلس منصوب شد كه در امور داخلي مجلس هيچ دخالتي نكند و چنان كه خود در جمع بازاريان اشاره كرد گوش به فرمان و مجري اوامر آفا باشد. در جريان انتخاب نمايندگان ناظر مجلس در مجامع و شوراهاى مختلف كشور نيز ارادهء خارج از مجلس، اين بار از طريق نامهء هيئت رئيسه، تركيبي كاملا منطبق بر خواست مافياي سياسي را در ناظران مجلس ايجاد كرد. مافياي سياسي نمي خواهد حتي يك مهرهء خود را در اين موقعيتها نبيند و از اعتراضها نيز هراسي ندارد.
پاداش ده. اگر سهميهء دانشگاه و تقدم در استخدام در مراكز دولتي، پاداش نيروهاي بسيجي جهت مزاحمتهاي شبانه براي مردم در خيابانهاست نمايندگي مجلس نيز پاداش وفاداري به مافيا و ارتكاب هر گونه عمل غير انساني براي حقظ مافيا در قدرت است. به همين ترتيب است كه اراذل و اوباش سابق و ماموران اجراي احكام صادره توسط روحانيت يكباره كت و شلوار پوشيده و در صندلي هاي قرمز فرو مي روند.
علي رغم طرح شعارهاي توخالي ساده زيستي توسط رهبري مافيا، دست نمايندگان انتصابي در استفاده از امكانات رفاهي كاملا باز بوده است و نيروهاي ارزشي - بخوانيد فاشيست ترين و تمامت خواه ترين رده ها- در برابر اين موضوع سكوت كرده اند. تمام آن شعارهاي ساده زيستي متوجه به مردم فلك زده ايست كه مطالبات فزاينده شان عرصه را بر فساد و چپاول منابع عمومي تنگ كرده و اقايان مي خواهند مرذم كمتر بخواهند تا ثروت آنها در بانكهاي خارجي و سرمايه گذاري شان در بازارهاي غير ملي افزايش يابد. نمايندگان انتصابي بالاخص شهرستانيها به مسكن، وسيله نقليه و مبلغي براي تامين هزينه هاي جاري خود نياز دارند و همهء آنها مي خواهند در حد استاندارد هاي حكومتيان زندگي كنند. تمام تبليغات مربوط به كاهش حقوق و مزاياي نمايندگان مجلس هفتم (مجلس رهبري) تهي از واقعيت بود.
